به گزارش اطلاعات آنلاین، کارسون که در دانشگاه تورنتو تحصیل کرده است، از سال ۱۹۷۹ در دانشگاه‌های مختلف ایالات متحده و کانادا به تدریس ادبیات کلاسیک، ادبیات تطبیقی و نویسندگی خلاق پرداخته است؛ از جمله در دانشگاه مک‌گیل، دانشگاه میشیگان، دانشگاه نیویورک و دانشگاه پرینستون.
او تاکنون بیش از ۲۰ کتاب در زمینهٔ نوشته‌ها و ترجمه‌های خود منتشر کرده و جوایز و افتخارات متعددی به دست آورده است؛ از جمله بورسیه‌های گوگنهایم و مک‌آرتور، جایزهٔ ادبی لنان، دو جایزهٔ شعر گریفین، جایزهٔ تی. اس. الیوت، جایزهٔ شاهدخت آستوریاس، جایزهٔ فرماندار کل کانادا برای شعر انگلیسی‌زبان و جایزهٔ پن/ناباکوف. همچنین در سال ۲۰۰۵ به عضویت نشان کانادا منصوب شد.
امسال او جایزهٔ نوبل ادبیات را با این عنوان دریافت کرد: «برای مجموعه آثار جسورانه و خلاقانه‌اش که در گفت‌وگویی بازیگوشانه با سنت کلاسیک، فرم‌های تازه‌ای برای ادبیات معاصر آفریده است.»
آن کارسون در ۲۱ ژوئن ۱۹۵۰ در تورنتو متولد شد. پدرش بانکدار بود و او دوران کودکی خود را در چند شهر کوچک کانادا گذراند. در دوران دبیرستان، یکی از معلمان زبان لاتین او را با جهان و زبان یونان باستان آشنا کرد و به‌صورت خصوصی به او آموزش داد.
کارسون در کالج سنت مایکلِ دانشگاه تورنتو ثبت‌نام کرد، اما در پایان سال اول و سپس سال دوم، دو بار دانشگاه را ترک کرد. او به‌دلیل محدودیت‌های برنامهٔ درسی، به‌ویژه یک درس اجباری دربارهٔ جان میلتون، از تحصیل دل‌زده شد و برای مدتی به دنیای هنرهای گرافیکی روی آورد.
با این حال، سرانجام به دانشگاه تورنتو بازگشت و در سال ۱۹۷۴ مدرک کارشناسی، در سال ۱۹۷۵ کارشناسی ارشد و در سال ۱۹۸۱ مدرک دکترای خود را دریافت کرد. همچنین یک سال را در دانشگاه سنت اندروز به مطالعهٔ وزن شعر یونانی و نقد متون یونانی گذراند.
کارسون که در زمینهٔ ادبیات کلاسیک آموزش دیده و به ادبیات تطبیقی، انسان‌شناسی، تاریخ و هنر علاقه‌مند است، در آثار خود ایده‌ها و مضامین حوزه‌های گوناگون را با یکدیگر ترکیب می‌کند.
او بارها به ادبیات یونان و لاتین باستان، از جمله آثار آیسخولوس، کاتولوس، اوریپید، هومر، ایبیکوس، مینِرموس، سافو، سیمونیدس، سوفوکل، استسیخوروس و توسیدید، ارجاع داده، آنها را به شیوه‌ای امروزی بازآفرینی کرده یا ترجمه کرده است.
او همچنین از آثار نویسندگان و متفکران مدرن‌تری مانند امیلی برونته، پل سلان، امیلی دیکنسون، گئورگ ویلهلم فریدریش هگل، مارتین هایدگر، فریدریش هولدرلین، فرانتس کافکا، جان کیتس، گرترود استاین، سیمون وی و ویرجینیا وولف تأثیر گرفته است.
بسیاری از کتاب‌های او ترکیبی از شعر، جستار، نثر، نقد ادبی، ترجمه، گفت‌وگوی نمایشی، داستان و غیرداستانی هستند.